vitamine B12 vergeten

De afgelopen weken iets te veel aan mijn hoofd gehad, mijn Thyrax is weer verhoogd, Frank zit nu ook aan de vitamine B12, langzaam begin ik het huishouden weer een beetje op orde te krijgen en hier en daar weer eens op bezoek geweest.

Dus kwam ik er vandaag pas achter dat ik al 5 dagen geleden de vitamine B12 had moeten spuiten...
Achteraf gezien heeft Chimay me dat proberen te vertellen, 5 dagen terug zat ze me een groot deel van de avond aan te kijken, maar Frank en ik begrepen op dat moment niet wat er was.
Toen ik vandaag de vitamine B12 pakte piepte Chimay, helemaal opgelucht dat ik eindelijk begrepen had wat er mis was.
Wat is ze toch een geweldige hond!

Clubmatch NCCC

Afgelopen zondag was de Clubmatch van de Nederlandse Chow Chow Club. Drie Xin-Feng Chow Chows deden mee, als eerste was Endo (Xin-Feng's Endo) aan de beurt:Hij werd 4ZG in de Open klasse reuen met een mooi keurrapport.Guido en Endo.

De volgende was Chinka (Xin-Feng's Embla) in de open klasse teven.Ook Chinka behaalde 4ZG.

En de laaste was Demi (Xin-Feng's Demeter) in de Kampioensklasse teven.Demi behaalde 2U!

Chimay en Ari waren ook mee, Ari deed het uitstekend, is de hele dag bij me gebleven en hield me goed rustig. Ik heb de keuring van Endo niet gezien, na vorig jaar werd ik al zenuwachtig van het idee dat hij gekeurd zou worden. Dus toen ben ik maar een ommetje met Ari gaan maken ;-) Gelukkig deed Endo het een stuk beter in de ring met Guido als handler.

Bedankt Peter voor de foto's!

Kampioenschapsclubmatch Nederlandse Chow Chow Club

Alweer ruim twee wken geleden was de Kampioenschapsclubmatch van de NCCC.

Samen met Val, van Rovamel Staffordshire Bull Terriers, die ringcommisaris was, en Eoos naar Eemnes gegaan.Chimay was niet lekker, dus die bleef thuis. Frank zou later komen samen met Marijke en haar zus. Sinds hij van de Ritalin af is heeft hij weer steeds meer slaap nodig, lange dagen zijn nu weer te zwaar voor hem.

Endo was als eerste aan de beurt, in de jeugdklasse. Het plan was dat Ilone hem ook voor zou brengen. Helaas weigerde hij iets te doen met Ilone, dus moest ik met hem de ring in. Ik was eigenlijk niet van plan om ooit nog de ring in te gaan, ik word daar veel te nerveus van, maar op dat moment was er geen andere optie...Maar inmiddels was Endo al zó geïrriteerd, dat hij ook in de ring z'n tanden niet meer wilde laten zien. Hij snapte naar de keurmeester en werd gediskwalificeerd...

Na de keuring zaten we samen even bij te komen:Wat hij wel héél goed deed was mij begeleiden de rest van de ochtend. Als ik door de zaal liep, of even naar buiten ging om een sigaretje te doen, hij liep keurig met me mee, ondersteunde me en trok zich niks aan van de rest van de wereld. Daar was ik erg blij mee.

Daarna waren Eoos en haar langhaar zus Chinka (Xin-Feng's Embla) aan de beurt in de jeugdklasse teven.Eoos kreeg 3ZG en haar zus 4ZG.

Demi (Xin-Feng's Demeter) deed het uitstekend in de Kampioensklas: 1U!
Vlak voor de pauze kwamen Frank, Marijke, de zus van Marijke en KefKef aan.Omdat Endo toch niks meer hoefde te doen, besloten we dat Frank hem weer naar huis zou brengen.

De beste resultaten behaalde we deze keer in de Junior Handling, waar Demi met Melany eerste werd.
en Nina en Milan met hun Chinka 2e en 3e werden.
Affijn, ik was even flink geweest en de ring in gegaan met Endo. Helaas hangt daar toch weer een flink prijskaartje aan... Ruim twee weken nodig gehad om weer een beetje bij te komen :-(

Met dank aan Leni en Peter Wellinga voor de foto's.

P.S.
Vandaag had ik Ilone even aan de telefoon, naar aanleiding van Demi's uistekende resultaat op de Clubmatch van de KCR: 7e BIS!

Maar ik merkte dat ik nog steeds nerveus werd toen we het nog even over de Kampioenschapsclubmatch hadden. Nog maar een weekje rust nemen dus.

Mini Bull Terriers

Ja, je leest het goed, nee ik wil er geen ;-)

Maar via Val was ik gevraagd om te schrijven op de Kampioenschapsclubmatch van de Miniatuur Bull Terrier vriendenkring. Er was een Engelse keurmeester, mevrouw J. Shaw en er werd dus iemand gezocht die het Engels goed genoeg beheerst.
Frank ging mee om in geval van nood het schrijven over te nemen, Chimay als mijn steun en toeverlaat en Eoos om eens te wennen aan een show. Val was ring commissaris en Marijke ging ook mee.
Links de keurmeester, mevrouw Shaw en achter de tafel ik (Anita) en Val.
Het ging goed, er waren niet heel veel Mini Bull Terriers (18), dus het schrijfwerk viel mee. Chimay lag trouw de hele tijd achter me: en Frank en Eoos keken toe vanaf de kant:
Het was een geslaagde dag.
Misschien wel voor herhaling vatbaar ;-)

Gladdich de geweldige

Gladdich is geweldig met de pups. Alleen als er toeschouwers zijn heeft hij de neiging zich iets te veel uit te sloven en net iets te grof met de pups te spelen. Maar verder niets dan lof. Vooral de teefjes vindt hij geweldig.

Hier een filmpje van Gladdich die met Demi (Xin-Feng's Draupadi) speelt:


Inmiddels zijn er nog maar twee pups hier, de twee langhaar teefjes. Dat is beter te doen als zes puppies ;-)
Frank heeft zijn eerste nacht als slaapwacht gehad en dat is goed gegaan. Ook ik heb mijn eerste nacht zonder Frank goed overleefd.

Gladdich is niet alleen goed bezig met de pups. In de afgelopen weken heb ik twee keer een paniek aanval gehad toen ik met Chimay en Gladdich aan het wandelen was. Beide keren kreeg Gladdich me redelijk snel weer rustig en daarna bracht Chimay me keurig naar huis.

een teken van leven

Terug in het land van de levenden... de afgelopen maand is vreselijk geweest.

Op 8 mei ben ik herkeurd, de keuring was vreselijk, geen compassie, geen menselijkheid, alleen dat het volgens de wet nu eenmaal moet.
Gladdich deed z'n werk goed en probeerde me af te leiden, maar in een mum van tijd had ik (onbewust) mezelf opengekrabt en dissocieerde ook.

Ik wilde Frank eigenlijk niet meenemen, maar bij binnenkomst viel ik al flauw en toen werd hij toch gehaald (hij zat in de auto te wachten samen met Chimay).

De weken daarna heb ik veel in de tuin gedaan, snoeien en onkruid uitrukken is beter dat zelf-mutulatie :-( En er valt gelukkig nog veel te doen in de tuin. De laatste twee weken 4 groencontainers vol gekregen, die van onszelf, die van Ed en Henny, die van Jaqueline en die van onze nieuwe buurvrouw.

Inmiddels een brief van de keuringsarts gehad, met daarin veel beperkingen en nu wachten op de oproep of beslissing van de arbeidsdeskundige.

Gladdich als PHH

Vandaag heeft Gladdich z'n eerste taak als PHH (Psychische HulpHond) met glans volbracht en hij is nog maar 4 maanden oud!

Vanochtend stortte ik in, paniek, overstuur en kon alleen nog maar huilen. Frank kreeg me niet rustig, maar Gladdich wèl. Hij sprong op schoot, likte me en duwde z'n hele lichaam tegen me aan en ik begon automatisch te aaien. Binnen een paar minuten was ik weer een stuk rustiger.

We zijn trots op ons blauwe ventje.

een regenachtige, maar aangename dag

Ik, Chimay ofwel Ikzelf, voel me vandaag weer wat beter. De loopsheid is bijna over en ik begin weer te zorgen voor mijn vrouw. Zolang de hormonen nog door mijn lichaam razen, ben ik niet zo'n goede Psychische HulpHond...

Wat is eigenlijk een PHH?
Goede vraag, maar niet zo makkelijk te beantwoorden.
Bij ons thuis is het een lange traditie, doorgegeven van hond op hond, maar de vrouw wist niet dat er nog meer honden op de wereld waren die het zelfde werk doen voor hun mensen. Via het internet vond ze anderen en realiseerde zich dat wij dat ook doen. Nou... eigenlijk doe Ikzelf het werk nu en moet Gladdich het nog leren

Net zoals de anderen vóór mij, probeer Ikzelf de vrouw te waarschuwen als ze teveel gestressd raakt of bijna een paniek aanval krijgt. Dat werkt niet altijd en soms is alles te veel voor haar en valt ze flauw... Wij zitten dan bij haar, letten op haar en soms likken we haar tot ze weer terug is.
We gaan met haar naar buiten, want zonder ons zou ze het huis niet uitkomen. Ze heeft psychische ziektes, waaronder ernsige agorafobie (straatvrees).

Maar terug naar vandaag, we hebben heerlijk rustig gewandeld vanochtend, Ikzelf kon gelukkig weer los lopen en Gladdich rende vrolijk met ons mee. Hij is soms erg vervelend (vooral die gemene scherpe puppie tandjes van hem!), maar de vrouw en Ikzelf denken dat hij ook een goede PHH wordt als hij groot is.

Vanmiddag zijn we met de hele roedel naar het Zuigerplasbos geweest, de baas ging ook mee! Ikzelf vind het altijd zó fijn als de baas mee wandelt, dan zorgt hij voor de vrouw en kunnen wij zorgenloos rond rennen en overal snuffelen, zonder op de vrouw te hoeven letten.

Nu zijn we weer thuis, Ikzelf ben ingestort op de bank en Gladdich op het hondenkussen, twee heel tevreden slapende Chow Chows.